ส่งมอบสิ่งของฉุกเฉินทางอากาศ

ในชั่วโมงแรกของเหตุการณ์ ข้อจำกัดคือทางเข้าถึง ไม่ใช่คลังสินค้า อากาศยานที่ขึ้นจากถนนและปล่อยของที่จุดต้องการจะเคลื่อนของที่เล็ก หนัก และเร่งด่วน ซึ่งชุดภาคพื้นยังเข้าไปไม่ถึง และหากเที่ยวบินเดียวกันพาสารดับเพลิงไปด้วย การส่งเสบียงกับการตอบโต้แรกสุดก็คือภารกิจเดียวกัน

จุดที่วิธีทำงานแบบใช้คนพังลง

ในช่วงชั่วโมงแรก สิ่งที่จำกัดคือเส้นทางเข้าถึง ไม่ใช่คลังสินค้า
สิ่งที่หน้างานต้องการมีขนาดเล็ก หนัก และเร่งด่วน และมักไม่ใช่พาเลทที่เคลื่อนง่าย
คนที่แบกของเข้าไปได้นั้น คือคนที่เหตุการณ์อีกจุดต้องการตัว
การดับเพลิงและการส่งกำลังบำรุงมักเป็นอากาศยานสองลำในสองคำสั่งแยกกัน

ขั้นตอนการทำงานแบบไร้คนขับ

ขึ้นบินจากจุดที่รถจอด
AT-G190 เป็นปีกตรึง VTOL ไฮบริดไฟฟ้าที่มีจุดแขวนสัมภาระใต้ท้องสองตำแหน่ง เลือด ยา และแบตเตอรี่วิทยุจึงเดินทางได้ในเที่ยวเดียวโดยไม่ต้องมีสนามบินพัก
เคลื่อนของหนักเพียงชิ้นเดียว
เมื่อทั้งหน้างานรอการเคลื่อนวัตถุเพียงชิ้นเดียว AT-MTR150 รับน้ำหนักกำหนด 150 กก. ไปส่งยังจุดที่ต้องการแล้วกลับตัวเปล่า
บรรทุกสารดับเพลิงไปในเที่ยวเดียวกัน
AT-MFF120 และ AT-MFF150 เป็นอากาศยานดับเพลิงในระดับน้ำหนักบรรทุก 120 กก. และ 150 กก. ประจุดับเพลิงจึงเดินทางพร้อมเสบียงแทนที่จะตามหลังมา
ใช้สถานีเดียวกับกองลาดตระเวน
สถานีภาคพื้นเป็นเครื่องมือถือตัวเดียวกับที่กองลาดตระเวนใช้ จุดบังคับเดียวจึงดูแลได้ทั้ง การส่งของและการบินตรวจเหนือพื้นที่